W pierwszych słowach mojej notki chciałbym doprecyzować powyższe pytanie. Właściwie powinienem napisać: Co lewica widziała w islamie? To mogła być „miłość”, a potem nawet „interes”, a może odwrotnie?

„Altruistyczna” lewica przez całe swoje polityczne „życie” walczyła o prawa dla innych – nie dla siebie! W pewnym momencie proletariat nie dość, że zmniejszył się ilościowo, to jeszcze stał się wg lewicy za bardzo konserwatywny. Wtedy lewica o mało nie „zginęła” politycznie. Na całe szczęście pojawili się (znikąd?) biedni, opuszczeni i nieporadni migranci.

Islam to kompletny ustrój

Dziennikarz, korespondent z Niemiec i publicysta m.in. tygodnika "Do Rzeczy" Jan Bogatko mówił na antenie Radia Wnet o trwającej islamizacji naszego zachodniego sąsiada.

Bogatko przypomina: Islam to nie tylko religia, lecz kompletny ustrój, cytując książkę Petera Hammonda "Slavery, Terrorism and Islam".

– Islam ma religijne, polityczne, ekonomiczne oraz militarne składniki. Ten składnik religijny jest podstawą do wszystkich pozostałych. Islamizacja następuje, kiedy w danym kraju jest wystarczająco dużo muzułmanów, aby zaczęli się domagać swoich tak zwanych praw religijnych. I to widzimy we wszystkich krajach, w Niemczech, we Francji, w Stanach Zjednoczonych.

Burmistrz Nowego Jorku, Zohran Mamdani to muzułmański radyklany socjalista, uwielbiany przez światową islamolewicę. Na początku stycznia po raz pierwszy w historii Nowego Jorku burmistrz miasta złożył przysięgę na Koran.

CORYLLUS w swojej notce „O demonstrowaniu bezradności”  zacytował użytkownika iksa:

Jeden z użytkowników portalu iks stwierdził, jakże przecież słusznie, że aby przeciwstawić się kłamstwom kolportowanym przez Rossolińskiego-Liebe, trzeba przenieść dyskusję z nim na fora zagraniczne, także uniwersyteckie.

Jak zasadność takiej dyskusji wyglądała kiedyś można przeczytać w informacji z marca 2021:

Dziś na uczelniach się już nie debatuje, bo ktoś mógłby poczuć się urażony. Istnieje za to aktywizm polityczny, który udaje działalność naukową. Cechuje go brak tolerancji oraz dążenie do przeforsowania własnej ideologii, bez względu na koszt” – tak Klaus Kinzler, wykładający od 25 lat na elitarnej francuskiej uczelni Sciences Po w Grenoble niemiecki język oraz kulturę podsumował w rozmowie z niemieckim dziennikiem „Die Welt” to, co spotkało jego oraz innego wykładowcę Vincenta T., konserwatystę i katolika ze strony „skrajnie lewicowych” studentów.

Nierówność poglądów

Na początku marca na ścianach uczelni pojawiły się plakaty z nazwiskami obu wykładowców z dopiskiem: „faszyści” oraz „islamofobia zabija”. Kto je tam umieścił nie wiadomo, ale zanim się tam pojawiły Kinzler był przedmiotem nagonki w mediach społecznościowych ze strony skrajnie lewicowego związku studentów USIEPG.

Powód? Od listopada ubiegłego roku uczestniczył w uniwersyteckiej grupie roboczej pod tytułem „rasizm, islamofobia, antysemityzm”, która miała przygotować „tydzień równości” na uczelni. Vincent T., konserwatysta i katolik, próbuje go bronić. 22 lutego działacze USIEPG zapraszają studentów Kinzlera by notowali „wszystkie problematyczne wypowiedzi wykładowcy”, Kinzler prosi ich by przestali przychodzić na jego wykłady. W końcu ktoś umieszcza plakaty na ścianach, denuncjujące nie tylko Kinzlera ale także Vincenta T.

Żaden z lewicowych związków studentów nie przyznał się do wywieszenia plakatów, ale wszystkie uważają Kinzlera i jego kolegę za „faszystów”, a ich poglądy za „nieakceptowalne”. Według studentów islamofobia nie jest formą nowoczesnej dyskryminacji, tylko „trwającą od tysięcy lat opresją”. Propozycję Kinzlera, by przedyskutować tę kwestię, odrzucają, bo „tydzień równości” nie jest „tygodniem równości poglądów”. Są poglądy słuszne i niesłuszne, a te Kinzlera oczywiście należą do tej ostatniej kategorii.

Islamogoszyzm

„W zasadzie powinniśmy zamknąć uczelnie i zamienić ja w supermarket. No bo na co komu uczelnia, gdzie każdego trzeba chronić przed poglądami, które mu się nie podobają?” – dodał. Najbardziej boli go jednak brak wsparcia ze strony kolegów. „Dla nich jestem Klausem ekstremistą. Z 50 kolegów 35 mnie nienawidzi. Tylko 15 jest za wolnością, ale nawet oni, jak jeden z nich napisał mi w mailu, „boją się mojego moralnego konserwatyzmu”. Kinzler natomiast boi się porównań do Samuela Paty’ego. Nie chce skończyć tak jak on. „Boję się, że w końcu ktoś wbije mi nóż w plecy” – podkreślił.

Minister ds. szkolnictwa wyższego Frédérique Vidal zapowiedziała walkę z tzw. islamo-lewicowością (islamo-gauchisme) na francuskich uczelniach. Według minister francuska nauka cofnęła się pod tym względem do czasów przed Oświeceniem. Zbadaniem zjawiska islamogoszyzmu na uczelniach miało się zająć Narodowe Centrum Badań Naukowych (CNRS), ale odmówiło, argumentując, że islamogoszyzm „nie jest terminem naukowym tylko polemicznym, którego miejsce jest w kawiarni, a nie debacie publicznej”. Naukowiec z CNRS, były student Siences Po Grenoble, Vincent Geisser spopularyzował w 2003 r. pojęcie „islamofobia” i urządza konferencje na ten temat, finansowane co najmniej po części przez Studentów Muzułmańskich Francji, organizację związaną z radykalnym Bractwem Muzułmańskim.

Według dziennika „Le Figaro” mariaż lewicy z islamem rozpoczął się w połowie lat 90, gdy część trockistowskiej lewicy, rozczarowana rosnącym konserwatyzmem klas pracujących, zwróciła się ku islamistom, których uznała za wygodną i skuteczną broń w walce z „zachodnim imperializmem”. Regularnie skrajnie lewicowi studenci uczestniczą w manifestacjach islamistów, choćby w obronie chust islamskich. Jednocześnie uczelnie się dostosowują i tworzą zajęcia „tylko dla kobiet”, by muzułmanki mogły w nich uczestniczyć.

Minister szkolnictwa wyższego: islamo-lewactwo zagraża uniwersytetom w artykule z 17/02/2021:

Mnożą się świadectwa studentów i doktorantów, którzy twierdzą, że aby uzyskać dobre noty, zmuszeni są w swych pracach popierać tezy dekolonialne czy gender oraz używać pisowni inkluzywnej czyli niedyskryminującej.

„Niektórzy wykładowcy bliscy (dekolonialnej) Partii Tubylców Republiki czy (zdelegalizowanego w październiku ub.r., po zamordowaniu profesora podparyskiego gimnazjum przez młodego dżihadystę) Kolektywu przeciw Islamofobii we Francji, uczą importowanej z USA, radykalnej geografii, w której rozwój miast zredukowany jest do wykluczenia klas pracujących” – cytował dziennik „Le Figaro” prof. Annie Fourcaut, historyczkę urbanistyki.

Profesor twierdzi, że może mówić swobodnie, bo jest już na emeryturze, ale podkreśla, że inaczej jest w wypadku młodszych kolegów, którzy „po to, by być publikowanymi, żeby dostać posadę, muszą poddać się temu nowemu konformizmowi”, w którym należy się ogniskować „na nieszczęściach imigrantów”. Jej zdaniem „kierownicze instancje wyższych uczelni kładą uszy po sobie” wobec „widma sal wykładowych okupowanych przez niecofające się przed przemocą grupki solidarności z ofiarami rzekomej dyskryminacji”.

W środę rano uczestnicy debaty w telewizji C-News zwracali uwagę, że choć pisownia inkluzywna (np. wszyscy/tkie) potępiona została w roku 2017 okólnikiem premiera i zakazana jest przez ministerstwo edukacji, wielu wykładowców nie odpowiada na maile, jeśli nie jest w nich użyta taka pisownia. A studenci, chcąc nie chcąc, muszą używać neopisowni, gdyż inaczej będą źle oceniani.

Reporterka „Le Figaro” Judith Waintraub cytowała „studenta prestiżowej uczelni”, który skarżył się, że „tylko po kryjomu może czytać francuskich klasyków filozofii i historii”. Twierdził, że na ćwiczeniach obowiązuje wyjęte z gender studies traktowanie męskości i kobiecości, jako „konstrukcji czysto społecznych” „laickość inkluzywna (niedyskryminująca)”, której „głównym celem jest walka z islamofobią”.

Według studenta, na jego uczelni „maszyna do prania mózgów pracuje na najwyższych obrotach”. Kiedy profesor tłumaczy, jak Picasso inspirował się sztuką afrykańską, z ławek podnosi się krzyk przeciw „grabieży kulturowej”.

Anne, która sześć lat temu skończyła w Paryżu studia języka i kultury perskiej, wspomina w rozmowie z PAP, jak jedna z profesorów wychwalała hidżab, jego walory estetyczne i znaczenie feministyczne, „którego głupi Europejczycy nie rozumieją”. I przyznaje, że w pracy pisemnej dla tej profesor „nawet nie odpowiadając na pytanie”, wychwalała islam, dzięki czemu, tak jak się spodziewała, dostała bardzo wysoką ocenę. Anne przytacza również „pozbawione sensu, kłamliwe” wypowiedzi arabskich studentów o „braku zasad moralnych na Zachodzie”.

„Nie są to zjawiska nowe i nie ograniczają się do Francji – sprowadzone z USA, rozpanoszyły się w całej Europie” – podsumowuje Anne, pracująca obecnie w Wielkiej Brytanii.

Wśród francuskich nauczycieli panuje strach. Według raportu poświęconego wpływom radykalnego islamu na francuską oświatę, aż 100 tysięcy pedagogów doświadczyło aktów fizycznej agresji ze strony migranckich uczniów. Zeszłoroczne sondaże świadczą, że ponad 50 proc. z nich celowo pomija konkretne treści w obawie przed agresją muzułmanów. Co drugi pracownik oświaty boi się niektórych swoich podopiecznych. O narastającej atmosferze „terroru” w szkołach Republiki mówi były inspektor generalny francuskiej oświaty, Jean Pierre Obin.

„Nauczyciele się boją (…)” – to fragment tytułu jego najnowszej książki. W dziele mężczyzna zwraca uwagę na stopniowe zanikanie laickości francuskich placówek oświatowych. Pustkę aksjologiczną, wprowadzoną przez model, według którego edukacja miała zupełnie nie odnosić się do religii, zapełnia coraz wyraźniej islam. Choć teoretycznie we francuskich szkołach na wiarę ma nie być miejsca - to w praktyce muzułmańskim uczniom udaje się narzucić swoje zasady niemal w każdej dziedzinie szkolnego życia.

„Lekcje, ubrania, szkolne stołówki, sport… Islam stawia na swoim. Zawsze”, opisuje konkluzje dostępnej od 11 października w księgarniach. Zagraniczne medium zaprosiło autora dramatycznej analizy na swoje łamy, by podzielił się informacjami o muzułmańskim „terrorze” w szkołach swojego kraju.

– Istnieje sojusz między dwiema ideologiami” z jednej strony islamem, który wywodzi się z Bliskiego Wschodu, a z drugiej wokeizmem, który powstał w USA, a zwłaszcza na amerykańskich uniwersytetach.

Francja doświadcza tymczasem regularnych ataków muzułmańskich radykałów. Jak wyjaśnia Obin, nie biorą się one znikąd. Przekazanie ideologii islamu jest strategicznym celem islamistów. Nie ma samotnych wilków, którzy staja się islamistami. Potrzeba lat edukacji zanim zaczną działać . Jak tłumaczy rozmówca włoskiego portalu, do młodych ludzi sięgają radykalne organizacje, w tym Bractwo Muzułmańskie, i namawiają ich do wyraźnego oddzielenia się od rówieśników. Z czasem Ci coraz bardziej wsiąkają w islam, stając się fanatykami. Rolą państwowej oświaty powinno być przerwanie tego łańcucha i przeciwdziałanie radykalizacji kolejnych pokoleń migrantów, uważa Obin.

Miejsce ma jednak zgoła odmienny proces. Muzułmańscy uczniowie sieją terror już między rówieśnikami, a szkoły nazywają „miejscem niewierności”. Ułatwiają im to liczby. – Istnieją klasy, w tym klasy uniwersyteckie, w których większość uczniów to imigranci lub dzieci imigrantów, głównie z Afryki Północnej – podaje były inspektor generalny francuskiego szkolnictwa.

Adolf Hitler podziwiał islam. Uważał go za bardziej praktyczną formę religii niż chrześcijaństwo. Arabów uważał jednak za rasę podrzędną.

"Gdyby w 723 roku Arabowie nie przegrali w bitwie pod Tours, dzisiaj cała Europa byłaby muzułmańska", napisał w 1937 roku w swoim dzienniku Adolf Hitler po spotkaniu z przedstawicielami arabskich organizacji, które poszukiwały u niego poparcia w sprzeciwie wobec brytyjskiej polityki przeniesienia Żydów do Palestyny.

Fanatyczny wódz Karel Martel (690-741), który miał największą zasługę w pokonaniu liczebniejszych wojsk arabskich, był dziadkiem późniejszego cesarza Świętego Imperium Rzymskiego, Karola Wielkiego (747-814), do którego Hitler odwoływał się swoją Trzecią Rzeszą.

Führer mógł interpretować przejście germańskich plemion na islam tak, że Germanie rządziliby światem, gdyby zamiast chrześcijaństwa wyznawali islam. Hitler już w latach 30. ogłaszał publicznie, że islam jest mu bliższy niż chrześcijaństwo, ponieważ jest bardziej zdyscyplinowany, bardziej wojskowy, pragmatyczny, a arabscy politycy w przeszłości wykazywali dobre cechy oraz zdolności negocjacyjne. Nie wierzył jednak w to, że światem mogą władać Arabowie, których uważał za kogoś między małpą a człowiekiem.

Gra o ropę

Podczas wojny zmienił jednak swoje zdanie w taki sposób, aby móc wykorzystać Arabów do walki przeciwko wspólnemu wrogowi. Irak był pod zwierzchnictwem Brytyjczyków, ale prezentował się jako samodzielne królestwo, Palestyna łącznie z Cisjordanią również. Syrią władała Francja. Persja (Iran) była zacofana, ale jednak niezależną monarchią konstytucyjną.

I to właśnie w tych krajach znajdowały się największe złoża ropy, która była nazistom niezbędna do realizacji ich planów wojennych. Kiedy Niemcy w czerwcu 1941 roku napadły na Rosję, pozbawiły się w ten sposób o tamtejszych dostaw ropy.

Jedyną drogą, którą można było przez cały rok wykorzystywać do transportu zapasów na front dostatecznie szybko, był tzw. korytarz perski.

Statki z Ameryki pływały obok Przylądka Dobrej Nadziei i kierowały się do Zatoki Perskiej, skąd transportowano załadunek po nowo wybudowanej kolei do Rosji (Azerbejdżan).

Do końca wojny tym sposobem przewieziono do ZSRR 4,2 miliona ton zapasów, czyli ponad 65 procent całej pomocy wysłanej przez Aliantów do kraju.

Islamscy ochotnicy Waffen-SSBundesarchiv domena publiczna

Iran tolerował budowę korytarza na swoim terytorium tylko dlatego, że Brytyjczycy mieli nad ich armią znaczną przewagę. Nie chciał jednak dołączyć do Aliantów.

Bezsensowne rozkazy Führera o konieczności zdobycia Stalingradu pod koniec lata 1942 roku zatrzymały niemiecką ekspansję na Kaukazie. Również Afrikakorps Rommela zostały zatrzymane w Al-Alamajn.

Bezpośrednie zagrożenie złóż ropy naftowej w Zatoce Perskiej ze strony Niemców odeszło w niepamięć. W listopadzie 1943 roku w Teheranie odbyło się spotkanie przedstawicieli sił Aliantów - Roosevelta, Churchilla i Stalina, którzy zadecydowali o powojennym podziale wpływów w krajach arabskich.

Brytyjczykom nie udało się wprowadzenie Al-Hadżdża Muhammada Amina al-Husajniego (1897-1974), arabskiego nacjonalisty, na funkcję wielkiego muftiego w Jerozolimie w 1921 roku.

Na początku al-Husajni był ich sprzymierzeńcem, ale ze względu na brak chęci Brytyjczyków do zatrzymania napływu żydowskich uciekinierów do Palestyny, opowiedział się za arabskimi nacjonalistami. W 1936 roku był największym prowokatorem rebelii antybrytyjskiej w Palestynie.

Al-Husajni przed frontem muzułmańskiej 13 Dywizji Górskiej SS „Handschar” Bundesarchiv domena publiczna

Po stłumieniu buntu w 1939 roku Brytyjczycy wydali za al-Husajnim list gończy. Wielki mufti zdołał jednak uciec przez Syrię do Iraku. Stamtąd także wspierał arabskich ruch antybrytyjski, dlatego Winston Churchill (1874-1965) w 1940 roku wydał rozkaz zabicia al-Husajniego.

Ten uciekł jednak do Iranu, a następnie uzyskał azyl we Włoszech, gdzie w październiku 1941 roku spotkał się z tamtejszym dyktatorem Benito Mussolinim (1883-1945). Miesiąc później w Berlinie spotkał się z samym Hitlerem.

Hitler nie chciał publicznie wesprzeć arabskich roszczeń wolnościowych, z pewnością ze względu na Francję Vichy, która miałaby problem z zarządzaniem swoim terytorium w Syrii.

Al-Husajniego wspierała w jego walce niemiecka Abwehra (jednostka wywiadu i kontrwywiadu), która zorganizowała kilkukrotny zrzut tajnych agentów w Iraku, którzy mieli za zadanie nasilić antybytyjskie nastroje i przyczynić się do wybuchu buntu. Akcje te miały jednak znikomy wpływ.

Heinrich Himmler (1900-1945), szef SS zorganizował dla wielkiego muftiego wizytę w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen, który prezentowano jako miejsce wzorcowe.

Al-Husajni był nim zachwycony i domagał się rozwiązania kwestii żydowskiej także na ziemiach arabskich. Największą korzyścią, jaką mufti przyniósł Hitlerowi, było werbowanie muzułmańskich żołnierzy.

Największa taka jednostka powstała w Jugosławii - muzułmańska 13 Dywizja Górska SS "Handschar". Do końca wojny wielki mufti przemawiał za pośrednictwem radia do Arabów i wzywał ich do otwartej walki przeciw Aliantom.

https://dorzeczy.pl/swiat/878407/lewica-a-islamizacja-niemiec-islam-to-kompletny-ustroj.html

https://wpolityce.pl/swiat/542503-sojusz-skrajnej-lewicy-z-islamem-na-francuskich-uczelniach

https://www.ifrancja.fr/minister-szkolnictwa-wyzszego-islamo-lewactwo-zagraza-uniwersytetom/

https://pch24.pl/francja-sojusz-islamu-i-lewicy-byly-inspektor-generalny-oswiaty-o-terrorze-w-szkolach/

https://geekweek.interia.pl/historia/news-hitler-i-islam-po-co-mu-byli-muzulmanie,nId,4979687

---

tagi: islam  uniwersytet  lewica  muzułmanie  adolf h.  islamogoszyzm 

	Andrzej-z-Gdanska
	8 maja 2026 08:25

49     1324    9 zaloguj sie by polubić